Onverschilligheid regeert?

In het filmpje zie je een hit-and-run (dit is meteen de waarschuwing voor als je niet zo'n sterke maag hebt). Er zijn genoeg mensen op de stoep die alles hebben gezien, maar niemand helpt de man, die nog leeft. Er waren een paar telefoontjes bij 911 binnengekomen, maar.. hoe moet je een wereld zien waar mensen wellicht met "ewww" reageren op zoiets en niet eens checken of een slachtoffer nog in leven is.

Nieuwsartikel: Yahoo.

Interactief grafiekje

Niet dat ik er vaak kom, maar zag dit toevallig op de 37signals blog: een interactieve grafiek op de New York Times site dat statistieken laat zien over de stemmers op Obama / Clinton. Is toch gaaf als je zoiets even in elkaar kunt knutselen voor bijvoorbeeld je eigen onderzoekje bij psy?!

PS: grappig om toch weer eens het verschil te zien tussen hoe mannen / vrouwen en "whites" / "blacks" stemmen, jammer dat je die categorieen niet nog verder op kunt splitsen.

Mooncakes

Alweer een hele tijd geleden dat dit is gebeurd, maar toen ik er vanmiddag aan dacht schoot ik weer in de lach:

Elk jaar rond augustus is het een speciale maand bij de Chinezen. Er wordt dan een rustig feest gevierd. Toen ik nog bij m'n opa en oma woonde werd dan een tafeltje in de voortuin gezet met fruit, cakejes, koeken en soms wat warm eten. Dat eten werd dan eerst geofferd aan de Goden en vervolgens mochten we het met z'n allen opeten.

Het meest kenmerkende van deze maand zijn de mooncakes. Dat zijn zeer machtige, zoete ronde gebakjes. Gedurende de maand zijn deze overal te koop (ook in Chinese toko's in Nederland overigens).

Vorig jaar had ik een paar van die mooncakes van m'n moeder meegekregen. Net als altijd wil ik graag m'n vriendje er van laten proeven, hoewel hij meestal mijn aziatische hapjes niet kan waarderen kon het vast en zeker niet misgaan met deze lekkere koeken! Thuis had ik al zo'n koek op, maar de koek met de beste vulling had ik bewaard voor hem.

Op weg terug naar Enschede maakte ik een tussenstop bij Utrecht, daar was m'n vriendje bij wat vrienden op bezoek. Eenmaal daar kon ik niet wachten en moesten ze van die lekkere koeken proeven!

Dus ik vertel ze over de koeken en het feest. Het zakje gaat open, en ik snijd zo'n koek door midden (het zijn ronde koeken en je eet ze meestal per kwart, dan zit je meestal al wel vol). Meteen hoor ik al "dat ga ik echt niet opeten!" om me heen: de paste - soort van pastaatje - ziet er zwart uit, maar ik had niet verwacht van mensen die zwarte snoepjes eten hier bang voor zouden zijn.

Maar dit was het nog niet hoor! Het lekkerste stukje moet ik nog voor je vinden. Dus ik snijd de twee helften nog eens door midden en voila: daar is de eierdooier.

Echt, volgens mij sprongen ze bijna op van de bank toen ze die eierdooier zagen. Eerst snapte ik er niks van, dit is het lekkerste stukje van de koek! Pas na wat uitleg zag ik hun logica er van in. Wel grappig eigenlijk, ik had er heel m'n leven nog nooit over nagedacht, altijd wilde ik juist de koek met de eierdooier omdat die het lekkerst was.

No One to Turn To

It seems no noble cause can exist without someone using it to achieve their own evil desires.

Een door Save The Children verricht onderzoek heeft een hoop van zulke leuzen getriggered: medewerkers van hulporganisatie's en zogenaamde peacekeepers kunnen hun handjes niet thuishouden. De kinderen die hulp horen te ontvangen worden misbruikt. Dat is nogal een machtspositie om vanuit te werken.

Blijkbaar weten de autoriteiten dat dit al langer gaande is. Er zijn hier protocollen voor opgesteld. Het rapport van Save The Children, genaamd "No One to Turn To" is dan eigenlijk ook gericht op betere methoden om deze misbruik tegen te gaan.

In het nieuws werd dit natuurlijk UN aid workers abusing children.

Lekker fucked up. In m'n hoofd waren die mensen helden. Maar aan naïeviteit heb je niets. Altijd die verfuckte rotte appels. Ik kwam op dit nieuws toen ik een I support unicef applicatie op m'n facebook wilde toevoegen. Mijn eerste reactie daarna was: dat komt er niet meer op!

Cutting Off Reflected Failures; nadat ik dit verondersteld had, had ik toch nog steeds moeite om op de "voeg applicatie toe" knop te drukken. Ik denk dat veel mensen gaan corfen, en dat is jammer, want er zijn vast en zeker veel meer kinderen die wél op de juiste manier geholpen worden.

Voor de geïnteresseerden heb ik het artikel hier: No One to Turn To.
Voor nieuws en leuzen van schande kun je je de komende tijd naar hartelust googlen.

Information Jason

Vanmiddag was ik aan het rondkijken of Jason Mraz de komende tijd een optreden zou geven in Nederland. Uiteraard kwam ik op zijn website jasonmraz.com. Bij aankomst op die pagina hoor je hem een welkomstwoordje brabbelen, wel geinig gedaan op zich. Maar als je verderklikt naar "Tour" krijg je na een introductie echt een cool liedje! Het is zowieso al wel een leuke website om op rond te klikken.

Overigens, hij staat op 29 juni in Den Haag op Parkpop, samen met o.a. Sheryl Crow, Racoon en Silkstone!

Lost Generation

Een gedicht over een nieuwe generatie (echt heel gaaf gedaan!)

Paniek met m'n macje

Mijn geliefde Macje, het is alweer bijna twee jaar geleden dat ik je heb aangeschaft. We hebben het altijd goed met elkaar kunnen vinden en ik heb je nooit opnieuw hoeven te installeren. Dat was zeker een ander verhaal met mijn ex, de Windows-pc, die ik eens in de zoveel tijd een grote beurt moest geven om hem soepel draaiende te houden.

Mijn geliefde Macje. Ik wist dat je het niet leuk zou vinden dat ik Windows op je zou installeren. Maar deze reactie van jou had ik niet verwacht na zo'n lange periode mijn altijd trouwe partner geweest te zijn. Vannacht heb je me even flink in de steek gelaten.

Waarom was het zo onmogelijk voor je om Windows te accepteren? En moest je in je koppigheid dan ook Toetsenbord in de ruzie betrekken? Normaal reageer ik niet zo op een silent-treatment, maar als Toetsenbord dat uithaalt kan ik niet zo heel veel meer doen. De enige die nog voor me wilde werken was Muis. Met haar hulp kreeg ik jou zover om de Windows installatie cd-rom uit te spugen.

Dat je weigert in Windows op te starten is tot daar aan toe, maar mij geeneens de mogelijkheid geven je meer op te starten in OSX gaat me iets te ver. Je hebt me erg laten schrikken. Ik dacht op gegeven moment zelfs dat je een ernstige aandoening had aan een van je organen.

Gelukkig kon ik nog wel op de steun van je nichtje, m'n vriendje's MacBook, rekenen. Die heeft me weten te vertellen dat ik zonder Toetsenbord's hulp nog een andere mogelijkheid had jouw op te starten in OSX. Ze mag dan erg klein zijn, maar je had kunnen weten dat ik Remote uiteindelijk wel zou vinden, vastgeplakt aan je zij.

Toen ik haar knopje ingedrukt hield wilde jij ineens wel weer meewerken. Ik ben nu bezig opnieuw Windows op je te gooien. Dit keer doe ik het goed! Hoop dat je je lesje heb geleerd. Mij krijg je niet zo snel te pakken, en Windows heb ik voorlopig even nodig.

Gegroet.

California & same-sex marriage